Oni posvećeni u tajne davnina, omamljeni mirisima prošlosti, suočeni sa strašnom sudbom uništenja i zbog toga tugom slomljeni, kad grad toliko utihne da se čuje let barske mušice, mogu da u ušima i pod kožom, osete kako se, u zaustavljenom vremenu i kao u literaturi iz habzburških dana, viju setni zvuci starog laloškog valsa ulicama i po kaldrmi starog Pančeva.

Prostor oivičen ulicama Mučeničkom, Ignjata Barajevca, Vuka Karadžića, Đure Jakšića, Nikole Đurkovića i Kosovskom jedan je od najstarijih, nekada najlepših, a danas najzapuštenijih kvartova Pančeva. Ovde se nalazi nekoliko najznačajnijih simbola Pančeva izgrađenih oko najstarije građevine - Katoličke crkve, tojest Župe svetog Karla Boromejskog sa Minoritskim samostanom. Minoritsko bratstvo je nakon više od dva i po veka provedenih u našem gradu, napustilo Pančevo početkom poslednjeg rata; Gimnazija, osnovana 1863. godine, u zgradi podignutoj 1888, koju je kao đak pohodio Mihajlo Pupin, a kao profesor Miloš Crnjanski; Iza nje, mali provijant magacin, potpuno oronuo pod težinom vekova i ljudske nebrige; S druge strane Katoličke crkve nalazi se još jedna prosvetna ustanova - nekadašnja osnovna škola, posleratnim generacijama Pančevaca poznata kao "stara Tehnička"; Preko puta je nekadašnja filijala Austro-Ugarske narodne banke i Narodne banke Kraljevine, jedna od najlepših pančevačkih palata, u kojoj je danas smešteno građevinsko preduzeće "Konstruktor"; Nekadašnja štamparija "Napredak", preduzeće-poslednik znamenite i nadaleko čuvene štamparije braće Pavla i Kamenka Jovanovića koji su je 1913. prodali Emilu Kaćuri; Nekadašnji hotel "Vojvodina", poznat još i kao "Zlatna štuka", u kojem su noćili oni koji bi zakasnili na poslednji parobrod za Beograd; Nekadašnji restoran "Kragujevac" u kojem se odavno ne služi riblja čorba i fiš-paprikaš; Nekadašnja železnička stanica "Pančevo-Tamiš" odakle su odlazili vozovi za Bečkerek i dalje na sever u Peštu, pa još dalje u Beč i ostalu Jevropu; Nekadašnja fabrika sijalica osnovana 1931. godine, kasnije autobuska stanica, odakle su sve do izgradnje nove, kretali autobusi na međugradskim linijama; Domovi nekadašnjih viđenijih pančevačkih porodica koje su baš ovde generacijama kućile ognjišta... Sve je to sada jedno veliko groblje naše istorije i jedan veliki spomenik naše sramote...

Prilikom kopanja temelja za novu stambenu zgradu aprila 1995. godine pronađeni su ostaci turske ili austrijske tvrđave, ali je objekt namenjen rukovodiocima Rafinerije nafte ubrzo natkrio ovo arheološko nalazište.

Nenad Živković